Unit 1

 

We can read of things that happened 5,000 years ago in the Near East, where people first learned to write. But there are some parts of the world where even now people cannot write. The only way that they can preserve their history is to recount it as sagas-legends handed down from one generation of story-tellers migration of people who lived long ago, but none could write down what they did. Anthropologists wondered where the remote ancestors of the Polynesian peoples now living in the Pacific Islands came from. The sagas of these people explain that some of them came from Indonesia about 2,000 years ago.

But the first people, who were like ourselves lived so long ago that even their sagas, if they had any, are forgotten. So archaeologists have neither history nor legends to help them to find out where the first 'modern men' came from.

Fortunately, however, ancient men made tools of stone, especially flint, because this is easier to shape than other kinds. They may also have used wood, & skins, but these have rotted away. Stone does not decay, & so the tools of long ago have remained when even the men who made them have disappeared without trace.

 

 

درس اول

 

امروزه ما قادریم به مطالعه و بررسی وقایعی بپردازیم که پنج هزار سال پیش در خاورمیانه رخ داده است چرا که انسان برای نخستین بار در آنجا بود که نوشتن را آموخت. با این حال در برخی نقاط جهان حتی هنوز هم کسانی یافت می‌شوند که نوشتن نمی‌دانند و تنها راه زنده نگهداشتن وحفظ تاریخ‌شان بازگو کردن آن در قالب افسانه‌های حماسی است که سینه به سینه از نسلی به نسلی دیگر منتقل می‌شود. این افسانه‌ها از آن جهت ارزشمندند که از مهاجرت اقوامی سخن می‌گویند که مدتها پیش می‌زیستند و هیچ یک قادر به ثبت تاریخ خود نبودند. برای نمونه، مردم شناسان تا مدتها نمی‌دانستند که اجداد دور اقوام پلی‌نزیایی1 که اکنون در جزایر اقیانوس آرام زندگی می‌کنند از کجا آمده‌اند. با این وجود، از افسانه‌های حماسی آنها چنین برمی‌آید که برخی از آنها حدود 2000 سال پیش از اندونزی به آنجا مهاجرت کرده‌اند. با این وجود، اولین انسانهای شبیه به ما، در گذشته‌ای چنان دور زندگی می‌کرده‌اند که حتی اگر افسانه‌ای هم داشته‌اند به دست فراموشی سپرده شده است. از اینرو باستان شناسان برای پی بردن به اینکه «انسان امروزی» از کجا آمده است، هیچ افسانه و یا تاریخ نوشته‌ای در دست ندارند.

خوشبختانه، انسانهای عهد باستان ابزارهایی از سنگ، بخصوص سنگ چخماق ــ بخاطر شکل پذیری آسانتر آن نسبت به دیگر سنگها ــ ساخته‌اند. آنها احتمالاً در ساختن اشیاء از چوب و پوست هم استفاده کرده‌اند که به مرور زمان از بین رفته است. اما سنگ به آسانی از بین نمی‌رود، از اینرو ابزارهای سنگی متعلق به گذشته‌های بسیار دور هنوز موجودند [که در مورد نحوه زندگی انسانهای عهد باستان اطلاعات زیادی به ما می‌دهند]، در حالی که کمترین اثری از استخوان‌های سازندگان‌شان باقی نمانده است.

---

1. Polynesian

Unit 34

 

This is a skeptical age, but although our faith in many of the things in which our forefathers fervently believed has weakened, our confidence in the curative properties of the bottle of medicine remains the same as theirs. This modern faith in medicines is proved by the fact that the annual drug bill of the Health Services is mounting to astronomical figures & shows no signs at present of ceasing to rise. The majority of the patients attending the medical out-patients departments of our hospitals feel that they have nor received adequate treatment unless they are able to carry home with them some tangible remedy in the shape of a bottle of medicine, a box of pills, or a small jar of ointment, & the doctor in charge of the department is only to too ready to provide them with these requirements. There is no quicker method of disposing of patients than by giving them what they are asking for, & since most medical men in the Health Services are overworked & have little time for offering time-consuming & little-appreciated advice on such subjects as diet, right living, & the need for abandoning bad habits, etc., the bottle, the box, & the jar are almost always granted them.

 

Nor is it only the ignorant & ill-educated person who has such faith in the bottle of medicine, especially if it be wrapped in white paper & sealed with a dab of red sealing-wax by a clever chemist. It is recounted of Thomas Carlyle that when he heard of the illness of his friend, Henry Taylor, he went of immediately to visit him, carrying with him in his pocket what remained of a bottle of medicine formerly prescribed for an indisposition of Mrs. Carlyle's. Carlyle was entirely ignorant of what the bottle in his pocket contained, of the nature of the illness form which his friend was suffering, & of what had previously been wrong with his wife, but a medicine that had worked so well in one form of illness would surely be of equal benefit in another, & comforted by Taylor's house. History does not relate whether his friend accepted his medical help, but in all probability he did. The great advantage of taking medicine is that it makes no demands on the taker beyond that of putting up for a moment with a disgusting taste, & inconvenience to themselves.

درس 34

 

عصر ما، عصر شک و تردید است و اگرچه باور ما نسبت به بسیاری از چیزهایی که پدرانمان عمیقاً به آن اعتقاد داشته‌اند ضعیف شده است، اما اعتقاد  ما به خواص شفابخشی داروها همچنان به قوت خود باقی است. شاهد این ادعا اینستکه صورتحساب سالیانه داروها در مراکز خدمات درمانی سر به ارقام نجومی گذاشته و در حال حاضر هیچ نشانه‌ای از توقف این روندِ رو به افزایش به چشم نمی‌خورد. علاوه بر این، اکثر بیمارانی که به بخش بیماران سرپایی بیمارستانهای ما مراجعه می‌کنند بیشتر انتظار دارند که دارویی ملموس در قالب شربت، قرص و یا پماد به آنها داده شود وگرنه احساس می‌کنند به درستی درمان نشده‌اند. از طرفی دکتر مربوطه هم به انجام این کار تمایل دارد چراکه سریع ترین روش برای خلاصی از دست بیماران، ارائه همان خدماتی است که آنان می‌خواهند و ازآنجا که اکثر پزشکان خدمات درمانی بیش از اندازه کار می‌کنند و وقت زیادی برای توصیه‌های وقت‌گیر و کم‌اثر در مورد مسایلی از قبیل رژیم غذایی، زندگی سالم و لزوم ترک عادات بد و غیره ندارند، در نهایت تقریباً همیشه شربت،قرص و پماد پیشکش بیماران می‌شود.

تنها افراد عامی و کم‌سواد هم نیستند که چنین اعتقادی به تاثیر معجزه‌آسای دارو دارند بخصوص اگر داروساز ماهری آنرا به زیبایی بسته بندی کرده باشد. می‌گویند روزی توماس کارلایل1 به محض اینکه خبر بیماری دوستش هنری تایلور2 را شنید، باقیمانده دارویی را که قبلاً برای ناخوشی همسرش تجویز شده بود، درون جیبش گذاشت و به طرف خانه دوستش به راه افتاد. درحالیکه نه از نوع دارو اطلاع داشت، نه از ماهیت بیماری دوستش و نه از مشکل سابق همسرش. اما او دلخوش به این بود که اگر دارویی یک نوع بیماری را درمان کرده، برای همه بیماریها خوب است. اگر چه تاریخ اشاره‌ای نکرده است که دوستش داروی پیشکشی او را ‌پذیرفته باشد، اما چنین فرضی محال نیست. مزیت مهم مصرف دارو این است که بیمار لازم نیست به جز تحمل لحظه‌ای طعم ناگوار به خود دردسری بدهد و این همان چیزی است که همه بیماران از پزشکان خود انتظار دارندــ یعنی معالجه بدون زحمت.

ـــــــــــــــــــــ

1.   Thomas Carlyle ، مقاله نویس و تاریخدان اسکاتلندی در قرن هجدهم. م

2.   Henry Taylor